โอรสแห่งสวรรค์ ไยจึงมีชีวิตที่แสนสั้น? เมื่อจักพรรดิ “จีน” ดื่มยาอายุวัฒนะ แต่ยิ่งตายไว!

โอรสแห่งสวรรค์ ไยจึงมีชีวิตที่แสนสั้น? เมื่อจักพรรดิ “จีน” ดื่มยาอายุวัฒนะ แต่ยิ่งตายไว!

ภาพประกอบเนื้อหา – ภาพเขียน เง็กเซียนฮ่องเต้ (Jade Emperor) ในจินตนาการ ภาพจาก Daoist deity: Jade Emperor. Boston: Museum of Fine Arts สิทธิใช้งาน public domain

ว่านซุ่ย…ว่านซุ่ย…ว่านว่านซุ่ย (万岁 万岁 万万岁) หรือที่นักพากย์ละครจีนภาพยนต์จีนแนวพีเรียดมักพากย์โดยแปลเป็นภาษาไทยว่า “ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นหมื่นปี” คำกล่าวนี้คือคำกล่าวที่บรรดาขุนนางวางน้ำ ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน ในอาณาจักรจีนสมัยโบราณ ใช้ถวายพระพรต่อผู้ที่มีสถานะอันสูงส่งที่สุด คือ “หวงตี้” (皇帝) หรือที่คนไทยคุ้นเคยคือคำว่า “ฮ่องเต้” ซึ่งมีสถานะเป็น “จักรพรรดิ” ผู้ปกครองสูงสุดของอาณาจักรให้มีพระชนม์ชีพที่ยืนยาว

ฮ่องเต้ หรือ จักรพรรดิ ได้รับการยกย่องอย่างยิ่งว่าเป็น “โอรสแห่งสวรรค์” มีอำนาจเหนือไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินนับร้อยล้านคน มีความเป็นอยู่ที่สุขสบาย มีข้าราชบริพารคอยรับใช้ ครอบครองพระราชทรัพย์จำนวนมหาศาล ได้เสวยพระกระยาหารที่ดีที่สุด อิ่มที่สุด (หากเทียบกับบรรดาไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินของพระองค์ที่เป็นชาวนาชาวไร่) มีแพทย์หลวงที่คอยดูแลพระองค์และบำบัดพระอาการประชวรให้อย่างใกล้ชิด อย่างไรก็ตาม แม้จะมีความสุขสบายที่พรั่งพร้อมเช่นนี้ แต่พระชนมายุขัยเฉลี่ยของบรรดาจักรพรรดิผู้เป็นเจ้าของบัลลังก์มังกรนั้นช่างแสนสั้น และยิ่งสั้นมากหากเทียบกับอายุขัยเฉลี่ยของชาวโลกในยุคปัจจุบัน

พระชนมายุขัยเฉลี่ยของบรรดาจักรพรรดิจีนอยู่ที่เพียง 41 พรรษา !!!                      

ข้อมูลจากวารสารสมาคมผู้สูงอายุอเมริกัน (Journal of The American Geriatrics Society) ที่ได้ทำการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับพระชนมายุขัยและสาเหตุการสิ้นพระชนม์ของบรรดาจักรพรรดิจีนจำนวน 241 พระองค์ นับตั้งแต่ช่วงราชวงศ์ฉินไปถึงราชวงศ์ชิงอันเป็นราชวงศ์สุดท้ายที่มีการปกครองแบบราชาธิปไตยนั้น พบว่าพระชนมายุขัยเฉลี่ยของจักรพรรดิอยู่ที่ 41.3 พรรษา ซึ่งเมื่อทำการจำแนกเป็นช่วงพระชนมายุแล้วพบว่าจักรพรรดิจีนมักสิ้นพระชนม์ในช่วงพระชนมายุ 20-39 พรรษา คิดเป็นร้อยละ 40 โดยประมาณของบรรดาจักรพรรดิทั้งหมด ส่วนจักรพรรดิที่สิ้นพระชนม์ขณะที่มีพระชนมายุเกิน 60 พรรษาขึ้นไป มีเพียงแค่ร้อยละ 17 เท่านั้น (หรือไม่ถึง 1 ใน 5)

ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาจากลักษณะการสืบราชสมบัติแล้วพบว่าปฐมจักรพรรดิหรือผู้ก่อตั้งราชวงศ์มักมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าจักรพรรดิที่เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งต่อมา โดยปฐมจักรพรรดิจะมีพระชนมายุขัยเฉลี่ยอยู่ที่ 56.2 พรรษา ส่วนจักรพรรดิที่เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งต่อมาจะมีพระชนมายุขัยเฉลี่ยอยู่ที่ 39.6 พรรษา เช่น จักรพรรดิหยวนซื่อจู่ (หรือที่คนไทยรู้จักคุ้นเคยกันในพระนาม “กุบไลข่าน”) ผู้สถาปนาราชวงศ์หยวน และจักรพรรดิหมิงไท่จู่ ผู้สถาปนาราชวงศ์หมิง ทั้งสองพระองค์เป็นจักรพรรดิที่มีพระชนมายุยืนยาวที่สุดในบรรดาจักรพรรดิของราชวงศ์เดียวกัน สำหรับจักรพรรดิพระองค์สุดท้ายก่อนที่ราชวงศ์นั้น ๆ จะล่มสลายมีพระชนมายุขัยเฉลี่ยอยู่ที่ 33.3 พรรษา

แม้บรรดาไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินจะถวายพระพรให้องค์จักรพรรดิมีพระชนมายุที่ยืนนานนับหมื่นปี อย่างไรก็ตาม ไม่มีแม้แต่พระองค์เดียวที่มีพระชนมายุยืนยาวจนถึง 100 พรรษา

เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น ???

จากการศึกษาพบว่าสาเหตุการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิจีนนั้นร้อยละ 66.4 หรือเกินกึ่งหนึ่งเกิดจากพระอาการประชวร เนื่องมาจากองค์ความรู้ทางการแพทย์ที่ยังไม่ก้าวหน้าเท่ายุคปัจจุบัน ทำให้การบำบัดรักษาพระอาการประชวรจึงไม่ได้ผลหรือมีความผิดพลาด จนส่งผลให้จักรพรรดิสิ้นพระชนม์ลงขณะที่พระชนมายุยังไม่มาก สาเหตุประการต่อมา ได้แก่ การถูกลอบปลงพระชนม์ เนื่องมาจากความพยายามในการช่วงชิงอำนาจปกครองหรือความขัดแย้งภายในราชสำนัก จักรพรรดิจีนร้อยละ 28.2 หรือคิดเป็นเกือบ 1 ใน 3 สิ้นพระชนม์เนื่องจากการถูกลอบปลงพระชนม์ นอกจากนี้ยังมีสาเหตุอื่น ๆ ได้แก่ การประชวรเนื่องจากเสวย “ยาอายุวัฒนะ” และการประกอบอัตวินิบาตกรรม ซึ่งคิดโดยรวม ๆ เป็นร้อยละ 5 ของสาเหตุการสิ้นพระชนม์

เมื่อ “ยาอายุวัฒนะ” ที่ยิ่งเสวย อายุยิ่งไม่ “วัฒนะ”  

ด้วยพระราชอำนาจอันยิ่งใหญ่ พระราชทรัพย์อันมั่งคั่ง และความสุขสบายต่าง ๆ ที่อยู่มีอย่างล้นเหลือ ส่งผลให้จักพรรดิจีนหลายพระองค์มีพระราชประสงค์ถึงการมีพระวรกายที่แข็งแรง มีพระชนม์ชีพที่ยืนยาว หรือถึงขั้นเป็นอมตะเพื่อที่จะครอบครองสิ่งต่าง ๆ ในข้างต้นให้ได้นานที่สุด จึงทรงพยายามแสวงหาสิ่งที่เรียกว่า“ยาอายุวัฒนะ” มาเสวย

อย่างไรก็ตาม ยาอายุวัฒนะที่เสวยนั้นมักปรุงด้วยสารอันตรายต่าง ๆ เช่น ปรอท ตะกั่ว สารหนู กำมะถัน หรือแม้กระทั่งของเสียในร่างกายอย่างเลือดประจำเดือน !!! ส่งผลให้จักรพรรดิได้รับสารพิษเข้าพระวรกายจำนวนมากจนประชวรและมีพระชนม์ชีพที่สั้นลงกว่าที่ควร จักรพรรดิจีนที่สิ้นพระชนม์โดยมีสาเหตุมาจากการเสวยยาอายุวัฒนะ เช่น จักรพรรดิฉินซื่อแห่งราชวงศ์ฉิน (หรือที่คนไทยคุ้นเคยกันในพระนาม “จิ๋นซีฮ่องเต้), จักรพรรดิถังเซี่ยนจงแห่งราชวงศ์ถัง, จักรพรรดิเจียจิ้งแห่งราชวงศ์หมิง และจักรพรรดิยงเจิ้งแห่งราชวงศ์ชิง

บรรดาจักรพรรดิจีนผู้ยิ่งใหญ่ แม้พระองค์พยายามจะดิ้นรนหาหนทางที่จะมีพระชนม์ชีพที่ยืนยาว
มีพระวรกายที่เป็นหนุ่มไม่มีความเสื่อมถอย แต่ท้ายที่สุดทุกพระองค์ล้วนต้องสิ้นพระชนม์จนหมดสิ้น เหลือเพียงแต่พระนามฝากไว้ในสายธารแห่งประวัติศาสตร์

อ้างอิง :

https://agsjournals.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/j.1532-5415.2006.00821.x

https://en.wikipedia.org/wiki/Chinese_alchemical_elixir_poisoning

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Yuan_emperors

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_emperors_of_the_Ming_dynasty

https://www.cracked.com/article_28539_immortality-potions-killed-so-many-chinese-emperors.html

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 5 เมษายน 2565

https://www.silpa-mag.com

The post โอรสแห่งสวรรค์ ไยจึงมีชีวิตที่แสนสั้น? เมื่อจักพรรดิ “จีน” ดื่มยาอายุวัฒนะ แต่ยิ่งตายไว! appeared first on Thailand News.